Andekuier

belevenissen van een wandelende tak

Laatste nieuws

Laatste nieuws

                                                                                                                                                   Reageren ? mailen kan naar : info@andekuier.nl

 

Na een lange, gedwongen rustpauze hebben we vandaag, 11 juni 2018, de route van het Jacobspad weer opgepakt.

We hadden de reis vorige keer afgebroken in Brummen. We reizen met bus en trein naar Brummen en dan moeten we dwars door Brummen de route weer zien te vinden. Als we de route naar het veerpont van Brummen naar Bronkhorst maar vinden, moet het goed komen. Toch moeten we onderweg een keertje vragen, want kennelijk vindt men één verwijsbord wel genoeg en moet je je vervolgens maar zien te redden.

De route brengt ons vandaag dus allereerst via het pont over de IJssel naar Bronkhorst. Dit stadje is al meer dan 1000 jaar oud.  Een deel van Bronkhorst is aangewezen als rijksbeschermd gezicht. De plaats telt 38 rijksmonumenten waaronder een joodse begraafplaats.  Daarna langs schouwpaden en enkele kilometers vóór Doesburg zien we de IJssel weer. 

Doesburg is een oude Hanzestad, destijds strategisch gelegen op de kruising van IJssel en Oude IJssel, een zijtak van de Rijn. Er zijn heel historische panden bewaard gebleven in deze stad, die in 1237 stadsrechten kreeg.

Daarna is het nog 7 km tot onze tijdelijke verblijfplaats op de camping in De Steeg.  Ons fotoverslag volgt spoedig

     

 

2 dagen daarna vervolgen we de route. We starten vanaf de camping in De Steeg. De route loopt langs de camping. Lekker makkelijk dus , we zitten zo op de route. De route voert ons reeds na enkele kilometers al over de Posbank, een schitterend gebied, met heel veel hoogteverschillen. Het is veel klimwerk en na zo'n lange afwezigheid dus flink vermoeiend.   Misschien dat dat wel de reden is dat we vandaag tot 2 maal toe de weg kwijtraken. De eerste keer hebben we maar via een fietsknooppunt de route proberen op te pakken en dat lukte. De 2e keer, inmiddels waren we in Rozendaal, probeerde een oude , enigszins verwarde man ons de route te duiden. We hadden er geen vertrouwen in , maar toch kwam het goed. Shame on us  ...

Het eindpunt voor vandaag is de Eusebiuskerk in Arnhem. Per bus zijn we daarna weer terug gegaan naar De Steeg. 

Voor fotoverslag : 


 

Zaterdag 19 mei 2018 : voor de eerste maal de Hoogeveense Keientocht met afstanden van  10, 20, 30 en 40 km. 

Zelfde organisatie als de mini-Afrikaloop, en dus prima bepijlde route en pauze-locaties onderweg. Alleen een nieuwe startlocatie.

We mogen genieten van een afwisselende route , en hoewel we de omgeving redelijk denken te kennen, is het de organisatie gelukt om voor ons  onbekende paden in de route op te nemen.  Omdat we toch wel weer een beetje op gang moeten komen, kiezen we vandaag voor de 20 km. 

Organisatie bedankt voor een geslaagde wandeldag. Ons fotoverslag vindt je HIER 

 


 

In de weken die volgen zet het herstel gelukkig goed door

Er zit nog een stukje angst die geleidelijk aan overwonnen moet worden. Hoe houd de knie zich, hoe zit het met de conditie ?

De loopjes die we in de afgelopen weken deden , starten allemaal vanuit huis.

Woensdag 9 mei heen en terug naar Zuidwolde : afstand 13 km.  Hiervan heb ik een fotoverslag gemaakt,  klik maar HIER

Vrijdag 11 mei  rondje Hoogeveen, ook 13 km. Ging prima, de knie gaf na afloop geen reactie .  En daar wil ik graag naar toe, dit geeft de burger steeds meer moed

Vandaar dat ik woensdag 16 mei een wat langere route aandurf: via Fluitenberg en Pesse weer terug naar huis, afgerond 20 km.

Het fotoverslag van dit laatste loopje kun je zien door HIER te klikken 


 

smilesmilelaughing  Eindelijk, eindelijk , eindelijk.....
Eindelijk laten de gezondheid en de geopereerde knie het toe dat we weer een start kunnen maken met kuieren. Wat hebben we naar dit moment uitgekeken.
Meer dan een jaar lang konden we deze prachtige hobby niet uitoefenen.
Woensdag 2 mei 2018 lopen we 2 paaltjesroutes op/nabij de Lemelerberg, met de start bij natuurcamping De Lemeler Esch .  

Een fotoverslag van de route Lemelerberg tref je HIER aan     

En zaterdag 5 mei 2018  hebben we op het Dwingelderveld gewandeld, verslag te zien door HIER te klikken

    


 

Vrijdag 27 april 2018 , Koningsdag. Ook vanaf deze plaats de felicitaties aan onze jarige koning en ook de rest van zijn gezin.

Deze week weer voor controle naar de uroloog geweest. Deze was zeer tevreden. De psa was opnieuw gedaald, bloedwaarden en nierfunctie waren top. Eerstvolgende  controle is nu over 4 maanden ipv 3. Dan zullen we bespreken of het behandelplan hetzelfde blijft.  

De knie wil nog niet helemaal zoals ik graag wil. Meestal een paar dagen goed en dan zo maar weer een dag met een pijnlijke knie. De fysio heeft nogmaals benadrukt dat ik het vooral rustig aan moet doen en niets mag forceren.  Maar ja, ik wil zo graag weer van alles en nog wat doen...


 

't Is vandaag zaterdag 14 april 2018, één week na de knie-operatie. Een week die positief begon : geen pijn, het voelde alleen een beetje stijf aan. Zondagmorgen mocht het verband eraf.  En dan ben je nieuwsgierig hoe de knie er uit zal zien. Ik moet zeggen dat de artsen het netjes gedaan hebben: 2 kleine wondjes , die alweer herstellende zijn. Zondag nog wel met krukken gelopen, 's middags al één kruk aan de kant gelegd. 

Maandag en dinsdag voelt het steeds beter gaan, kan al weer zonder krukken. Dinsdagmorgen besluit ik een eindje te gaan fietsen, niet te ver, alleen maar om te voorkomen dat de knie stijf wordt. Woensdagmorgen even op de fiets naar de bakker, maar ik heb wel tegenwind. 

Donderdagmorgen naar de fysio voor een 1 op 1 behandeling. Ging prima, heb enkele oefeningen meegekregen voor thuis

Maar vrijdag reageert de knie : veel vocht rondom de knie en vooral pijn, meer dan ik de hele week heb gehad.  Was ik toch te optimistisch ? Heb ik dan toch te veel van de knie geëist ?    De zoveelste teleurstelling ?    Nee zo mag ik niet denken, want voor volledig herstel na de operatie aan de knie staat toch wel ca. 5 à 6 weken.  Ik wil dus weer eens te snel ....


 

 Vrijdag 6 april 2018 , exact 10 maand na de prostaatoperatie, lig ik opnieuw op de operatietafel.

Deze keer veel minder ingrijpend : een kijkoperatie in de knie. 

De meniscus blijkt, zoals verwacht, het euvel te zijn.  De arts heeft een stukje van de meniscus weggeknipt, daarna is alles weer keurig gepolijst en gespoeld. De rest zag er volgens de arts verder wel goed uit. Blij natuurlijk...

Moet de komende 2 dagen met krukken lopen en daarna  maar weer proberen wat de knie toelaat en wat niet.


Afgelopen woensdag, 28 maart 2018,  hebben de voorbereidende beschietingen voor de kijkoperatie aan de knie plaatsgevonden .

Drie afspraken direct achter elkaar aan : bij de apotheek, de anesthesist en de intakeverpleegkundige. En zowaar, exact op tijd alles.  Een datum voor de operatie was toen nog niet zichtbaar, maar 2 dagen later een telefoontje vanuit het ziekenhuis : of het mij paste volgende week vrijdag ,  8 april dus. Daar hoefde ik niet over na te denken, hoe eerder , hoe liever. 

Ben er eerlijk gezegd ook wel aan toe, krijg steeds meer pijn in de knie.  5 kilometer wandelen wil nog wel, maar dat is het ook wel zo'n beetje. Fietsen gaat iets makkelijker. 

 


 

 

 23 maart 2018 : van het Andekuier-front even een korte update

De afgelopen weken is er nog geen verbetering geweest met mijn knie. Ik ondervind nog steeds dermate veel problemen dat er maar weinig van wandelen terecht komt.  Zo af en toe een uurtje (plm. 5 km) en daarnaast pak ik regelmatig de fiets, dat geeft toch minder belasting op de knie.  Gelukkig is er dan ook het nodige te zien

      

Afgelopen woensdag ben ik opnieuw naar de orthopeed geweest, nadat er vorige week een mri-scan gemaakt is. 

Nu blijkt dat de meniscus weleens de veroorzaker van de problemen kan zijn.  Binnenkort zal er een kijkoperatie plaatsvinden. 

Voor aanstaande woensdag heb ik al een oproep van de anesthesioloog, hoop maar dat de operatie daarna snel zal volgen.


 

Na een late winter is het de afgelopen week toch eindelijk voorjaar geworden.  De temperaturen lokken deze week  om naar buiten te gaan.  Dat heb ik (K) dan ook maar gedaan, een keer 5 km en later 8 km gewandeld. Maar de knie wil nog steeds niet meewerken. Pijn  bij iedere stap , maar die is er ook als ik niets doe. 

 10 maart 2018 : wijkvereniging De Weide in Hoogeveen organiseert voor de 6e maal de Weidebliktocht. Er is een 10 km-route ..

Wel lang getwijfeld ... wel doen/niet doen. Op vrijdagmiddag zagen we de route-bepijlers bezig , vlakbij, in het Zuiderpark. Voor ons zullen het alleen maar  bekende paden zijn. Maar wanneer het niet gaat met de knie, is er ook de mogelijkheid om de kortste weg naar huis te nemen.  We doen het dus...

Onderweg was het pittig, ook flink warm,  na afloop moe, maar toch ben ik blij dat ik het gedaan heb. Nu nog even afwachten of de knie ook reageert.   Gelukkig ook een beetje tijd gehad om onderweg foto's te maken, het fotoverslag staat HIER

 


 

25 februari 2018 : telkens weer realiseer ik me hoe belangrijk gezondheid is.

De knieproblemen zijn nog steeds niet voorbij. Daarom heb ik deze week maar weer contact gezocht met de orthopeed. Bij het bezoek van 2 weken geleden gaf de orthopeed aan dat de pijn na plm. 3 dagen weg zou moeten zijn. Vorige week had ik ook al eens gebeld en toen kreeg ik te horen dat het soms ook wel eens 2 weken duurt voordat de pijn weg is. Maar nu na 2 weken de pijn alleen maar meer wordt, was het donderdag wel weer tijd om te bellen. Gelukkig kon ik na het nodige aandringen 's middags nog terecht.   De orthopeed kwam nu tot de conclusie dat er naast de beginnende artrose waarschijnlijk ook nog iets anders in de knie is wat niet in orde is. Om daarachter te komen moet er een MRI-scan worden gemaakt.  En ja.... dat wordt weer wachten, 15 maart kan ik daar pas terecht en een week later, 21 maart , weer naar de orthopeed voor de uitslag....

Geduld is een schone zaak , wordt wel gezegd,  maar dit is opnieuw een teleurstelling .  Kuieren lijkt nog ver weg...


 10 februari 2018:   de afgelopen week eindelijk wintertemperaturen. Zouden we dan toch nog een winter krijgen ? Hier en daar gaat een ijsbaan open. Ben bang dat de winter te laat komt.

Verder deze week allereerst de normale zaken, zoals op maandag- en donderdagmorgen naar de fysio. 

Tussendoor op woensdag op zoek naar een andere auto. De huidige is aan vervanging toe en we willen er eigenlijk geen kosten meer aan spenderen. En de zoektocht heeft succes gehad, over 2 weken staat er een Ford C-max bij ons op de oprit.

Donderdagmiddag naar de orthopeed geweest. De oorzaak van de pijn in de knie wordt veroorzaakt door een beginnende artrose. Ik hield er rekening mee, maar dit is wat ik niet had willen horen...  De arts heeft me gelijk een injectie gegeven en na enkele dagen moet de pijn weg zijn. En voor hoe lang ? De tijd zal het leren.

 

 

 Hiernaast een foto van iemand die ook een tijdje in de kreukels zat : een appelvink.  

Waarschijnlijk tegen het raam aangevlogen.

Beetje bij beetje kwam ie weer bij en pas na 3½ u  vloog ie weer weg

 

 

 

 

 


 

3 februari 2018 : de afgelopen week zijn we begonnen met een verjaardag.

De oudste in onze familie heeft er weer een jaartje bij gekregen : mem/beppe/oerbeppe heeft de respectabele leeftijd van 89 jaar bereikt.  Ze is nog steeds goed gezond en woont nog op zichzelf.   Met de hele familie, meer dan 50 personen, hebben we haar verjaardag gevierd in een zaal van camping Bothniahiem te Damwâld.

De rest van de week was rustig : op maandag- en op dondermorgen een uurtje naar de fysio. En voor de rest een beetje bezigheid zoeken : eindelijk de computerkamer maar es opruimen. Maar ook op zoek naar een nieuwe auto. Blijkt best nog wel lastig te zijn. We hebben nog een paar weken voordat de huidige auto voor de APK moet en eigenlijk moet ie maar weg. 12 jaar oud en dan wil je niet te veel kosten meer maken.

De loopjes door de natuur mis ik , maar als dan de natuur naar jou toe komt, dan word je toch ook blij ...

Vorige week was ie mij te snel af, maar deze keer heb ik de grote bonte specht vast kunnen leggen



 

 27 jan 2018 : de problemen met de knie zijn nog steeds aanwezig. Het lopen wordt steeds lastiger / pijnlijker

Daarom ben ik afgelopen week naar de huisarts geweest. Na enkele tests heeft ze mij doorgestuurd naar het ziekenhuis voor röntgenfoto's. Uit de foto's is nu gebleken dat er vocht in het kniegewricht zit. Flink balen, opnieuw tegenslag........ 

Ik wacht nu op een oproep van de orthopeed. Tegelijk betekent het ook dat het revalidatieprogramma bij de fysio stagneert, nogmaals balen...

 

 

Maar om zo maar bij de pakken neer te gaan zitten, is geen optie.  

Af en toe een klein stukje fietsen en voor het overige moet ik me binnen maar een beetje vermaken. 

In de tuin is het, net zoals ik vorige week al schreef een drukte van belang. 

 

Dit weekend is de nationale vogeltelling.  De koolmees kwam bij ons het meeste voor. Maar ook de huismus, de pimpelmees, de kauw, de vink en de boomklever waren aanwezig.

En dan plotseling is daar dan de grote bonte specht. Voor ik goed en wel de camera ingesteld had, was ie al weer weg. Hij zat nog een poosje achter in de tuin, in de boom. De foto is niet scherp, maar toch ..

 


 

 20 januari 2018 : van de afgelopen week opnieuw geen wandelnieuws.  Het is maar de vraag wanneer er van deze kant weer wandelnieuws te zien is.  De "onderdanen" willen nog steeds niet wat de "bovendaan" wel graag wil.                                                                                                                Morgen, ma. 22 januari , moet ik weer naar de fysio. Hoop maar dat er iets aan de onwillige knie te doen valt.

Maar desondanks valt er nog genoeg te genieten. Vlakbij, in de eigen tuin zelfs.

Met pinda's, vetbollen en zonnebloempitten en wat al niet meer kun je je tuin snel omtoveren in een vogelparadijs.                                                Vooral koolmeesjes, pimpelmeesjes, vinkjes en musjes hadden het ontzettend druk om hun buikjes te vullen

   

Af en toe zitten de koolmees en de pimpelmees lekker naast elkaar te eten 

                       En zo nu en dan komt er zomaar een verrassing voorbij         :

                         boomklever                                      gaai                                            appelvink

                                                                            

 

  Het complete foto-verslag tref  je HIER aan 

 


 

13 januari 2018 : Van het "Andekuier"- front opnieuw geen wandelnieuws , helaas...

En toch is er nieuws te melden :  goed en minder goed nieuws

Laten we maar beginnen met het minder goede , dan kunnen we positief afsluiten

Na een voorzichtige start heb ik (K) opnieuw een tegenslag moeten incasseren : een onwillige knie. Kennelijk heb ik toch teveel van mezelf geëist. Volgens de fysio is er sprake van overbelasting.  Mag de eerste weken de knie slechts lichtjes belasten.

En dan het goede nieuws : uit de controle bij de uroloog bleek dat de psa-waarde nu gedaald is tot 0,07. En dan te bedenken dat die waarde in        mei 2017 nog 58 was.  Je kunt je indenken dat we met dit nieuwe resultaat superblij zijn.    Volgende controle is over 3 maanden.


 

2018 : een heel nieuw jaar, 365 dagen lang

Dat dit nieuwe jaar jullie allemaal  - in alle opzichten - veel voorspoed mag brengen. Veel wandelplezier en vooral veel gezondheid.

Eind 2017 hebben wij het wandelen, na een hele vervelende periode,  voorzichtig weer opgepakt en we hopen deze lijn in het nieuwe jaar door te kunnen zetten.  Afstanden van 25 km en meer zullen er voorlopig , zeker de eerste maanden, nog niet inzitten.   Voorzichtig opbouwen en dan zal de toekomst wel uitwijzen  wat wel en niet kan...

 

  

Bent u nieuwsgierig naar onze eerdere wandel-verslagen?

kijk dan onder het hoofdmenu "Wandelingen 2018 kWbn"  en klik dan op het door u gezochte item   

of ga naar één van de overige items of naar  Archief voor wandelverslagen uit voorgaande jaren